Νέα

ΕΦΥΓΕ ΑΠΟ ΤΗ ΖΩΗ Ο ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΑΝΤΩΝΑΡΟΠΟΥΛΟΣ

Kαταξιωμένος δημιουργός και επί σειρά ετών Πρόεδρος της ΠΟΦ.

Ο γνωστός φωτογράφος και διακεκριμένος καθηγητής φωτογραφίας υπήρξε μια μαχητική μορφή του χώρου μας, η οποία αφήνει ανεξίτηλο το στίγμα της.

Ο Δημήτρης Αντωναρόπουλος είχε διατελέσει Πρόεδρος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Φωτογράφων και μέλος του Δ.Σ. της ΕΚΦΑ επί μακρά περίοδο ετών. Στο 17ο συνέδριο της Π.Ο.Φ., που είχε πραγματοποιηθεί την Κυριακή 27 Νοεμβρίου 2011, είχε ανακηρυχθεί Επίτιμος Πρόεδρος της Ομοσπονδίας και του είχε επιδοθεί αντίστοιχη αναμνηστική πλακέτα.

Οι συνάδελφοί του, του αναγνώρισαν έτσι όχι μόνο την πολύχρονη μαχητική συνδικαλιστική παρουσία και προσφορά του, αλλά και τη συμβολή του στην αναβάθμιση του φωτογραφικού επαγγέλματος. Από τη σχετική εκδήλωση, στην οποία το Photonet είχε δώσει το παρόν, είναι και το φωτογραφικό στιγμιότυπο που δημοσιεύουμε, 

Ο Δημήτρης υπήρξε ένας φωτογράφος με ιδιαίτερες γνώσεις και εξαιρετικές ευαισθησίες. Αυτές τις γνώσεις αλλά και τις ευαισθησίες του τις γνώρισαν καλά και τις αξιοποίησαν δημιουργικά και όλοι οι σπουδαστές των σχολών φωτογραφίας, αλλά και οι συμμετέχοντες στα φωτογραφικά σεμινάρια όπου δίδαξε.  

Η πολιτική κηδεία του πραγματοποιήθηκε, στο Κοιμητήριο Κηφισιάς, την Τρίτη 27 Φεβρουαρίου, στις 3 το μεσημέρι.

Τον τελευταίο αποχαιρετισμό απεύθυνε ο νομικός Σεραφείμ Τσούκος «εκ μέρους του Οργανισμού Συλλογικής Διαχείρισης των Πνευματικών Δικαιωμάτων των Φωτογράφων, εκ μέρους της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας των Φωτογράφων, εκ μέρους της Ένωσης Καλλιτεχνών Φωτογράφων Αθήνας, κ μέρους Όλων των Φωτογράφων”:

Φίλε Δημήτρη,

Αγαπημένε μας Πρόεδρε,

Με πόνο ψυχής συγκεντρωθήκαμε σήμερα εδώ συγγενείς, φίλοι και συνάδελφοι, για να σου απευθύνουμε τον ύστατο χαιρετισμό. Τόσο πρόωρα κι αναπάντεχα.

Ήλθαμε για να αποχαιρετίσουμε εσένα, έναν δυναμικό άνδρα, αλτρουϊστή, αγωνιστή, ρεαλιστή, έντιμο κι ενεργό πολίτη, αφοσιωμένο στις ιδέες σου και στην Οικογένειά σου.

Είμαστε εδώ για να εκφράσουμε, με την παρουσία μας, την απεριόριστη εκτίμησή μας για την πολύτιμη παρακαταθήκη έργων και ανθρωπιάς που αφήνεις πίσω σου. Για να σου εκφράσουμε, με την συμμετοχή στο πένθος των ανθρώπων της Οικογένειάς σου, την ευγνωμοσύνη μας για την κοινωνική αλλά και την συνδικαλιστική σου προσφορά.

Φίλες και Φίλοι,

Ο Δημήτρης Αντωναρόπουλος, ο Πρόεδρος των Προέδρων, ήταν ένας άνθρωπος που πάλευε συνεχώς για να δοθούν λύσεις στα καθημερινά προβλήματα των συναδέλφων του φωτογράφων. Γι’ αυτό και κατάφερε να κερδίσει την καθολική αναγνώριση, το σεβασμό και την εκτίμηση όλων.

Με τη σεμνότητα και το αψεγάδιαστο ήθος του, συνέβαλλε πάντοτε στην προώθηση νέων ιδεών, που κάποιες φορές ορισμένοι μπορεί να τις θεωρούσαν και αιρετικές, αλλά που πάντα, αποδεδειγμένα, έστω κι εκ των υστέρων, προσέφεραν δυναμισμό στη διεκδίκηση επωφελών λύσεων για το σύνολο των φωτογράφων και την βελτίωση του φωτογραφικού επαγγέλματος. Πάντα κοίταζε ψηλά, για το καλό του συνόλου.

Η δραστηριοποίησή του, τόσο στα συνδικαλιστικά δικαιώματα, όσο και στα πνευματικά δικαιώματα των φωτογράφων, αλλά και στην ευρύτερη κοινωνία, τον χαρακτήρισαν ως τον ήρεμο σοφό με τη σιδερένια θέληση και πυγμή, με τη δύναμη να λαμβάνει αποφάσεις, πάντα με μέτρο και σύνεση, για τα δικαιώματα ενός ολόκληρου κλάδου, των φωτογράφων.

Ο Δημήτρης από νωρίς επέλεξε το δύσκολο δρόμο της βιοπάλης. Ήταν δική του η απόφαση. Πάντα. Και ποτέ δεν μετάνιωνε, ακόμη κι όταν εύρισκε εμπρός του τοίχους. Τα εμπόδια είναι για να τα ξεπερνάμε, έλεγε.

Η λατρεία του για τη φωτογραφική δημιουργία τον οδήγησε να γίνει «εργάτης του πνεύματος» και μάλιστα ταλαντούχος. Από τα πρώτα του βήματα καταξιώθηκε στο χώρο. Ποτέ του, όμως, δεν άντεχε την εκμετάλλευση των ανθρώπων και μάλιστα των εργαζόμενων από τους εργοδότες. Πνεύμα ανήσυχο και τολμηρό. Γρήγορα ανεξαρτητοποιήθηκε επαγγελματικά.

Είχε καταλάβει, όμως, ότι χωρίς την ένωση των πολλών μεμονωμένων δεν θα ήταν εύκολη η επαγγελματική επιβίωση. Κι έτσι έκανε έργο ζωής να ενώσει τους συναδέλφους του. Να τους εξηγήσει ότι όλοι μαζί έχουν μεγάλη δύναμη και μετά να τους οργανώσει σε συνδικαλιστικούς αγώνες, που κράτησαν μια ζωή κι απέφεραν πολλά οφέλη στο φωτογραφικό κλάδο.

Μια ματιά πίσω στη καταξιωμένη διαδρομή του Δημήτρη, δείχνει, σε εμάς που γνωρίζουμε, το μέγεθος της αξίας του, αλλά και το μέγεθος της απώλειάς του.

Κατευοδώνουμε σήμερα ένα επίλεκτο στέλεχος της πρώτης γραμμής του συνδικαλιστικού χώρου των φωτογράφων. Στα χρόνια που πέρασαν, ο Δημήτρης υπήρξε πρωτεργάτης στην εδραίωση και στην ανάπτυξη του φωτογραφικού κλάδου. Πάντα συνεπής σε κάθε κάλεσμα, μαζί με τους συντρόφους του.

Δίπλα του, όμως, από τα πρώτα χρόνια της νιότης του, αρωγός και σιωπηλός παραστάτης στο έργο του, ήταν η αγαπημένη του Ευτυχία. Και μετά ήταν οι θυγατέρες τους. Όλες μαζί πάντα νεταρισμένες στο κάδρο της δικής του Ευτυχίας. Πεισματικά καταχωρημένες, πάντα από τον ίδιο, στα βάθη της δικής του φωτογραφικής μνήμης της καρδιάς και της ψυχής του.

Αγαπητή μας Ευτυχία,

Αγαπητές μας Ελένη και Οριάνα,

Σας παρακαλούμε θερμά, να βρείτε τη δύναμη να σταθείτε και πάλι στα πόδια σας, μετά από αυτό το πρόωρο και άδικο κτύπημα της μοίρας και να τραβήξετε μπροστά, όλες μαζί και με τα υπόλοιπα μέλη της Οικογένειάς σας.

Αυτό ήθελε ο Δημήτρης. Αυτό οφείλετε να κάνετε γιατί έτσι τιμάτε τη μνήμη του και γιατί έτσι θα συνεχίσετε να πορεύεστε στο δρόμο που ο ίδιος χάραξε και για τον οποίο ήταν τόσο περήφανος.

Σεβαστέ μας Πρόεδρε,

Εκ μέρους του Οργανισμού Συλλογικής Διαχείρισης των Πνευματικών Δικαιωμάτων των Φωτογράφων,

Εκ μέρους της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας των Φωτογράφων,

Εκ μέρους της Ένωσης Καλλιτεχνών Φωτογράφων Αθήνας,

Εκ μέρους Όλων των Φωτογράφων,

που τους έβαλες πολλές φορές πάνω απ’ όλα,

Ευχόμαστε πως, η αγάπη όλων μας σε εσένα θα διατηρήσει άσβεστη και ζωντανή τη θύμησή σου και θα απαλύνει τον πόνο της Οικογενείας σου. Γνωρίζουμε ότι δεν θα καλυφθεί το δυσαναπλήρωτο κενό που αφήνει η απώλεια σου.

Δεν ορφάνεψε μόνο η Οικογένειά σου, αλλά και ο κλάδος των Φωτογράφων και οι Φίλοι σου.

Αγαπημένε μας Δημήτρη,

Μπορείς να αναπαυθείς έχοντας εκπληρώσει στο ακέραιο το χρέος απέναντι στην Οικογένειά σου, στους Συναδέλφους σου και στην Κοινωνία.

Φίλε Δημήτρη,

Αιωνία σου η μνήμη και ας είναι ελαφρύ το χώμα που θα σε σκεπάζει.

Σχετικά με τον συντάκτη

Μενέλαος Μελετζής

Μενέλαος Μελετζής

Διδάκτορας Επιστημών του Πανεπιστημίου του Νovisad (Σερβία) και επιστημονικός συνεργάτης του University of Applied Arts Belgrade, στον τομέα New Media. Είναι τ. Τακτικός Επίκουρος καθηγητής Φωτογραφίας στο τμήμα Γραφιστικής του Α-ΤΕΙ Αθήνας. Ασχολείται με τη συγγραφή βιβλίων και άρθρων για τη φωτογραφία επί 35 και πλέον χρόνια. Έχει συμμετάσχει με εικόνες του σε πολλές εκθέσεις φωτογραφίας στην Ελλάδα και το εξωτερικό και έχει παραστεί ως κριτής σε διεθνείς και ελληνικούς φωτογραφικούς διαγωνισμούς. Μέλος της Ένωσης Δημοσιογράφων- Ιδιοκτητών Περιοδικού Τύπου (ΕΔΙΠΤ) και της Ομοσπονδίας Ενώσεων Εκδοτών Περιοδικού της Ευρωπαϊκής Ένωσης (FAEP).

Συνεχίζοντας να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Περισσότερες πληροφορίες.

Οι ρυθμίσεις των cookies σε αυτή την ιστοσελίδα έχουν οριστεί σε "αποδοχή cookies" για να σας δώσουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία περιήγησης. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε αυτή την ιστοσελίδα χωρίς να αλλάξετε τις ρυθμίσεις των cookies σας ή κάνετε κλικ στο κουμπί "Κλείσιμο" παρακάτω τότε συναινείτε σε αυτό.

Κλείσιμο