Ενδιαφέρουν

ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΟΡΙΑ ΣΤΗΝ ΤΕΧΝΗ; ΑΠΑΝΤΗΣΤΕ ΣΤΗΝ ΕΡΕΥΝΑ ΜΑΣ!

Το 1944, ο Τζωρτζ Όργουελ (δεύτερος κορυφαίος Βρετανός συγγραφέας μετά το 1945 σύμφωνα με την εφημερίδα Times του Λονδίνου το 2008, με πρώτο το Φίλιπ Λάρκιν) έγραψε ένα δοκίμιο αποτυπώνοντας ορισμένες σκέψεις του αναφορικά με το έργο και την προσωπικότητα του Σαλβαντόρ Νταλί (Benefit of Clergy: Some Notes on Salvador Dalí). Στην τελευταία φράση του δοκιμίου αυτού, ο συγγραφέας χαρακτηρίζει τα έργα του ζωγράφου ως «άρρωστα και αηδιαστικά»!

Ήδη από το έτος που γράφτηκε το δοκίμιο, ο Σαλβαντόρ Νταλί εθεωρείτο ο σημαντικότερος ίσως Iσπανός ζωγράφος, και ένας από τους πιο αναγνωρίσιμους του 20ου αιώνα. Από το 1929 γίνεται επίσημα μέλος του υπερεαλιστικού κινήματος και δύο χρόνια αργότερα δημιουργεί το The Persistence of memory, το πιο διάσημο έργο του.

Dali: Persistence of Memory

The Persistence of memory

Έχοντας θέσει χρονολογικά πλέον τα πλαίσια μέσα στα οποία γράφτηκε το δοκίμιο του Τζωρτζ Όργουελ, και έχοντας υπόψιν πως ο συγγραφέας έχει μελετήσει την αυτοβιογραφία του ζωγράφου πριν γράψει αυτές τις σημειώσεις, μπορούμε με περισσότερη προσοχή να ακολουθήσουμε τις σκέψεις του.

Ξεκινώντας, ο Όργουελ θέλει να τονίσει την εκκεντρική φύση του Σαλβαντόρ Νταλί. Παραθέτει μια μικρή ιστορία την οποία ο ίδιος ο ζωγράφος αναφέρει στην αυτοβιογραφία του. Σύμφωνα με αυτή, στα πέντε του περίπου χρόνια βρίσκει μια πληγωμένη νυχτερίδα και την τοποθετεί μέσα σε ένα σιδερένιο κουβαδάκι. Το επόμενο πρωί, βρίσκει την νυχτερίδα ετοιμοθάνατη και καλυμμένη με μυρμήγκια. Τότε, την παίρνει στο στόμα του όπως είναι, μαζί με τα μυρμήγκια, και δαγκώνει σχεδόν τη μισή.

 Το συγκεκριμένο περιστατικό φαίνεται πως ήδη περιγράφει έναν άνθρωπο ιδιόμορφο και περίεργο. Ο Τζώρτζ Όργουελ σίγουρα συμφωνούσε, καθώς διέκρινε στα έργα του ζωγράφου (όπως είναι τα The Great masturbator και Atmospheric skull sodomizing a grand piano) τα στοιχεία της σεξουαλικής διαστροφής και της νεκροφιλίας.

Dali: Atmospheric skull sodomizing a grand piano

Atmospheric skull sodomizing a grand piano

 Στον πίνακα με τίτλο Le jeu lugubre (Το Θλιβερό παιχνίδι) διακρίνονται περιττώματα να βγαίνουν από ένα ανθρώπινο σώμα. Σε ένα άλλο σημείο της αυτοβιογραφίας του ο ζωγράφος περιγράφει με ενθουσιασμό πώς προετοίμασε δύο νεκρά άλογα για την σουρεαλιστική ταινία Un Chien andalou (Ανδαλουσιανός σκύλος) βγάζοντας τους οφθαλμούς τους και αφαιρώντας κομμάτι από το στόμα τους για να φαίνεται η οδοντοστοιχία τους μεγαλύτερη στην οθόνη. Σε ένα άλλο του έργο ο ζωγράφος παρουσιάζει ένα μανεκέν να σαπίζει μέσα σε ένα ταξί και πάνω στο πρησμένο του πρόσωπο να σέρνονται τεράστια σαλιγκάρια βρώσιμου είδους. Το έργο αυτό έχει τον σαφή τίτλο Mannequin rotting in a taxicab αλλά είναι γνωστό και ως The Rainy taxi.

Σχετικά με το συντάκτη

Νίκος Κατσουλώτος

Νίκος Κατσουλώτος

Υποψήφιος Διδάκτορας στον Τομέα των Ψηφιακών Τεχνών του Πανεπιστημίου του Βελιγραδίου. Το 2012 ολοκλήρωσε το Μεταπτυχιακό του, με αντικείμενο το σχεδιασμό πολιτικής αφίσας στo Πανεπιστήμιο του Νόβι Σαντ (Ακαδημία Τεχνών). Είναι απόφοιτος του Tμήματος Γραφιστικής του Α-ΤΕΙ της Αθήνας (2011).

Θέλετε να σας ενημερώνουμε προσωπικά;