Ενδιαφέρουν

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΕΣ ΡΑΤΣΕΣ: «ΦΩΤΟΓΡΑΦΟΣ ΓΑΜΟΥ»

…και «δάσκαλος Φωτογραφίας»!

Η μόνη ευχάριστη εξέλιξη που μπορώ να αναλογιστώ σχετικά με τη ράτσα που ασχολείται με τα μυστήρια, είναι ότι επιτέλους, μετά από πολλά χρόνια παρουσίας ασυνήθιστα υψηλών ποσοστών κακών φωτογράφων σε αυτή την κατηγορία, κάτι δείχνει πως η κατάσταση τείνει να αλλάξει προς το πολύ καλύτερο.

Η τεχνολογία από τη μια και η δυνατότητα πρόσβασης στο υλικό ξένων φωτογράφων, από την άλλη, βοηθούν σημαντικά τη νέα γενιά φωτογράφων γάμου. Είναι όμως επιρρεπείς σε ξενόφερτες «μόδες» και ακολουθούν τυφλά ό,τι θεωρήσουν ότι πουλάει «έξω».

Για ακόμα καλύτερα αποτελέσματα, απομένουν δύο βασικά βήματα! Πρώτον να απομονωθούν οι φωτογράφοι του «σαββατοκύριακου», δίνοντας τη θέση τους σε ανθρώπους που βιοπορίζονται αποκλειστικά από αυτό. Δεύτερον να πάψουν να προσπαθούν να πείσουν τους πελάτες τους ότι είναι υψίστης σημασίας να χρησιμοποιούν DSLR για γάμους και βαπτίσεις. Νισάφι πια!

Ο «δάσκαλος Φωτογραφίας»

Η ράτσα αυτή υπήρχε σε πολύ μικρούς αριθμούς στο παρελθόν, αλλά τα τελευταία χρόνια γνωρίζει άνθηση άνευ προηγουμένου, αξιοποιώντας στο έπακρο το προαναφερθέν «ό,τι δηλώσεις, είσαι».

Στην Ελλάδα του 2018, δεν χρειάζεται κανείς να διαθέτει βιογραφικό, προϋπηρεσία, εκατοντάδες δημοσιεύσεις και, το κυριότερο, να έχει περάσει από μια διαρκή και πολυετή και επίπονη διαδικασία επαγγελματικής αξιολόγησης, ώστε να ρισκάρει να αυτοανακηρυχθεί «δάσκαλος» του μέσου. Φτάνει να διαθέτει πορτραίτα του εαυτού του όπου ποζάρει ηδυπαθώς κρατώντας μια φωτογραφική μηχανή, αξιοπρεπή πρόσβαση σε social media, περισσό θράσος (για να μπορεί να χρεώνει κιόλας τις «υπηρεσίες» του) και αργά ή γρήγορα οι ανυποψίαστοι μαθητές – θύματα θα αρχίσουν να συρρέουν.

Αργά ή γρήγορα, φυσικά, έστω οι πιο υποψιασμένοι μαθητές τους παίρνουν χαμπάρι και τους γυρνούν την πλάτη, όμως η ζημιά έχει γίνει μιας και κανείς δεν είναι σε θέση να ελέγξει και να αξιολογήσει τις φωτογραφικές αμπελοφιλοσοφίες τους.

Παραδόξως, σημαντική μερίδα των «δασκάλων Φωτογραφίας» συντηρείται και αυτή από τον δημόσιο τομέα και δεν αναρωτιέμαι καθόλου γιατί. Πιστοί στο δόγμα «ο χρόνος να περνά και το χρήμα να κυλά» φέρονται ανάλογα και στο δύσμοιρο κοινό τους, το οποίο σπεύδουν να κατηγορήσουν κάθε φορά που κάτι πηγαίνει στραβά, όντας οι ίδιοι πάντα «υπεράνω» και πάντα άμοιροι ευθυνών. «Ο δάσκαλος δεν φταίει ποτέ και την ευθύνη έχει ο μαθητής».

Μια επί της ουσίας ζημιογόνα ράτσα Ελλήνων φωτογράφων που θεωρώ ότι πρέπει να αρχίσει να αξιολογείται εντελώς διαφορετικά, προς όφελος όλων. Χαίρομαι ειλικρινά που, σε αντίθεση με κάποια δήλωση γνωστού «δασκάλου», δεν είμαστε όλοι, λίγο ή πολύ όπως λέει, μαθητές του. Τι αμετροέπεια…

Στείλτε τα δικά σας σχόλια για τις φωτογραφικές ράτσες των Ελλήνων
στη σελίδα του περιοδικού στο Facebook!

Σχετικά με τον συντάκτη

Bαγγέλης Δελέγκος

Bαγγέλης Δελέγκος

Eπαγγελματίας φωτογράφος, δάσκαλος φωτογραφίας, συγγραφέας και αρθρογράφος. Για περίπου 25 χρόνια, ειδικεύεται στην ταξιδιωτική φωτογραφία και στο τοπίο (έχοντας βέβαια ασχοληθεί και με την πλειοψηφία του θεματικού εύρους αυτής της τέχνης), με τη δουλειά του να έχει δημοσιευθεί σε κάθε μεγάλο ελληνικό περιοδικό και εφημερίδα, παράλληλα με τη συνεργασία του με γνωστούς εκδοτικούς οίκους και φωτογραφικά πρακτορεία της χώρας και του εξωτερικού. Ταυτόχρονα, έχει συνεργαστεί με όλα τα ελληνικά φωτογραφικά περιοδικά, ως δοκιμαστής νέων προϊόντων και τεχνικός συντάκτης, ενώ έχει παραδώσει πληθώρα φωτογραφικών σεμιναρίων και ολοκληρωμένων κύκλων μαθημάτων σε σχολές, λέσχες, δήμους, φωτογραφικές ομάδες και στα πλαίσια των καθηκόντων του ως Brand Ambassador για μεγάλες εταιρείες.

Συνεχίζοντας να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Περισσότερες πληροφορίες.

Οι ρυθμίσεις των cookies σε αυτή την ιστοσελίδα έχουν οριστεί σε "αποδοχή cookies" για να σας δώσουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία περιήγησης. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε αυτή την ιστοσελίδα χωρίς να αλλάξετε τις ρυθμίσεις των cookies σας ή κάνετε κλικ στο κουμπί "Κλείσιμο" παρακάτω τότε συναινείτε σε αυτό.

Κλείσιμο