Know How Τεχνικές

ΠΩΣ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΣΩ ΑΝ ΔΕΝ ΕΧΩ ΧΡΟΝΟ;

…όλη η προσοχή σε ένα θέμα!

Είναι κάποιες φορές που βρισκόμαστε σε ένα μέρος για λιγοστές μέρες και χωρίς την πολυτέλεια χρόνου για να δούμε τα πάντα. Τότε μπορούμε να συγκεντρωθούμε και να εξαντλήσουμε ένα θέμα που, μεταξύ άλλων, αποτελεί σήμα κατατεθέν της περιοχής.

Μπορεί να είναι ένα λιμάνι, ένας φάρος, ένα κάστρο, μια γέφυρα ή οτιδήποτε άλλο. Άποψή μου είναι πως θα πρέπει να επιχειρήσουμε να το καλύψουμε από διαφορετικές γωνίες, σε διαφορετικές ώρες, ενδεχομένως με διαφορετικές καιρικές συνθήκες, εντάσσοντας ή όχι κόσμο και γενικά προσπαθώντας να αναδείξουμε τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του, πάντα σε συνάρτηση με το περιβάλλον που βρίσκεται.

Σε μια τέτοια προσπάθεια έτυχε, το 2012, τέτοιο καιρό περίπου να βρίσκομαι για λίγες μέρες στη Ρόδο. Πέρα από τις κλασικές και λίγο κοινότυπες εικόνες που έκανα στην παλιά πόλη και σε κάποιες από τις παραλίες του νησιού, διαμένοντας μέσα στην πόλη επισκέφτηκα το φρούριο του Αγίου Νικολάου και το φάρο που υπάρχει μέσα σε αυτό. Αναμφισβήτητα αποτελεί ένα landmark της περιοχής και ως εκ τούτου εμφανίζεται πολλές φορές σε ταξιδιωτικές κάρτες και ταξιδιωτικούς οδηγούς. Το ενδιαφέρον μου ήταν σαφέστατα εμπορικό, καθώς γνώριζα εκ των προτέρων ότι θα μπορούσα να στείλω τις εικόνες στη φωτοθήκη με την οποία συνεργάζομαι, έχοντας αρκετά καλές πιθανότητες μερικές από αυτές να επιλεγούν κάποια στιγμή στο μέλλον.

Πρόκειται για ένα μνημείο που φωτίζεται επαρκώς το βράδυ και σίγουρα δε θα μπορούσα να αγνοήσω τις νυχτερινές λήψεις. Στην πραγματικότητα από εκεί άρχισα. Ξεκίνησα δηλαδή επιστρέφοντας κάθε μέρα, λίγο πριν τη δύση, επιχειρώντας να βρω καινούριες γωνίες ή απλά αναζητώντας τη θέση που είχα σταμπάρει την προηγούμενη.

Ομολογώ (εφόσον υπάρχει) ο χρόνος είναι μεγάλο πλεονέκτημα όταν σκοπεύεις να κάνεις κάτι τέτοιο. Είχα μάλιστα την ευκαιρία να το φωτογραφίσω υπό διαφορετικές συνθήκες, αφού κάτι τα ξαφνικά μπουρίνια, κάτι οι δυνατοί νότιοι άνεμοι άλλαζαν διαρκώς το σκηνικό. Ένα τοπίο δεν είναι ποτέ το ίδιο.

Έπαιρνα πάντα μαζί μου το πιστό και ξεφλουδισμένο, από τη χρόνια χρήση και ταλαιπωρία, Manfrotto μαζί με το L-bracket για την περίπτωση που θα χρησιμοποιούσα τηλεφακό σε κάθετο κάδρο. Γνώριζα πάντα τί ήθελα να κάνω, πολύ πριν φθάσω στο σημείο. Πλησίαζα και έκανα μερικές λήψεις με το standard zoom, κυρίως στην ευρυγώνια θέση. Προσπαθούσα να αποφεύγω τις πολύ ευρυγώνιες λήψεις από εξαιρετικά κοντινή απόσταση, εκείνες δηλαδή που επιβάλλουν να στρέψεις τη μηχανή προς τα πάνω. Όταν έκρινα πως υπήρχε κάποιο στοιχείο που με ενδιέφερε περισσότερο, απλά χρησιμοποιούσα τηλεφακό προσέχοντας να διατηρώ ένα βαθμό πρωτοτυπίας στην κάθε λήψη. Οι καλύτερες λήψεις που έκανα δεν ήταν αυτές που έγιναν από μικρή απόσταση αλλά εκείνες που έγιναν από μακριά με τηλεφακούς των 200mm και 300mm. Το μεγαλύτερο πρόβλημα που συνάντησα σε φωτογραφίες που έγιναν κατά τη διάρκεια του νύχτας ήταν ο έλεγχος των highlights, γεγονός που με οδήγησε να πραγματοποιήσω και ορισμένες υποεκτεθειμένες λήψης.

Σε κάθε περίπτωση έδινα ιδιαίτερη βαρύτητα στη σύνθεση του κάδρου. Φρόντισα να εφαρμόσω τον κανόνα των τρίτων και την τεχνική εστίασης σε πρώτο-δεύτερο πλάνο. Την ημέρα τα πράγματα γίνονταν δυσκολότερα. Η διαύγεια της ατμόσφαιρας ήταν μέτρια και το πλήθη τουριστών με τα ενοικιαζόμενα αυτοκίνητα δημιουργούσαν ανυπέρβλητα εμπόδια. Παρά ταύτα βρήκα την ευκαιρία να τραβήξω, πάλι από απόσταση, χρησιμοποιώντας τηλεφακό για να απομονώσω λίγο το θέμα. Μια από τις πιο ενδιαφέρουσες ημερήσιες λήψεις, ήταν αυτή που έκανα στεκόμενος απέναντι από το φρούριο, με τη μηχανή σε τρίποδο κι έχοντας τοποθετήσει ένα ιδιαίτερα πυκνό φίλτρο ND. Με τον τρόπο αυτό κατέβασα αρκετά χαμηλά την ταχύτητα κλείστρου, θολώνοντας με επιτυχία κάθε κίνηση γύρω από το βασικό θέμα (βλ. τα νερά της θάλασσας, τους διερχόμενους, ακόμα κι ένα πλοίο που έτυχε να περνάει στα ανοιχτά εκείνη τη στιγμή). Πέρασα αρκετή ώρα δουλεύοντας στον υπολογιστή ορισμένες από τις εικόνες της τελικής επιλογής και μπορώ να πω με βεβαιότητα ότι το συνολικό αποτέλεσμα με ικανοποίησε πλήρως.

Σχετικά με το συντάκτη

Γιώργος Τσάφος

Γιώργος Τσάφος

Συνεργάζεται με τα περιοδικά μας από το 2002. Μέλος του διεθνούς φωτογραφικού πρακτορείου Lonely Planet Images για περισσότερο από 15 χρόνια, έχει δημοσιεύσει εικόνες του σε Lonely Planet, Frommer’ s, Dorling kindersley και National Geographic Traveler. Έχει συνεργαστεί επίσης με New York Times, Sunday Times, Καθημερινή, Icon Travellers κ.ά. Είναι συγγραφέας του βιβλίου «Ψηφιακή Φωτογραφία - Όλα όσα πρέπει να γνωρίζετε» και εισηγητής τεχνικών σεμιναρίων που απευθύνονται τόσο σε επαγγελματίες όσο και σε ερασιτέχνες φωτογράφους.

Θέλετε να σας ενημερώνουμε προσωπικά;
   

Συνεχίζοντας να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Περισσότερες πληροφορίες.

Οι ρυθμίσεις των cookies σε αυτή την ιστοσελίδα έχουν οριστεί σε "αποδοχή cookies" για να σας δώσουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία περιήγησης. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε αυτή την ιστοσελίδα χωρίς να αλλάξετε τις ρυθμίσεις των cookies σας ή κάνετε κλικ στο κουμπί "Κλείσιμο" παρακάτω τότε συναινείτε σε αυτό.

Κλείσιμο