Photonet Περιοδικά

ΠΟΙΟ ΑΠΟ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΖΟΥΜΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ;

Πόσο «δίκαιοι» είμαστε στην αντιμετώπισή τους;

Mια πολύ ενδιαφέρουσα έρευνα, με συμμετοχή 15.592 ατόμων, έγινε από την ανεξάρτητη εταιρεία διεξαγωγής ερευνών Opinion Matters, για λογαριασμό της Nikon. Το περιεχόμενό της; Ο αριθμός των φωτογραφίσεων που κάνει για κάθε ένα από τα παιδιά της μια οικογένεια!

H έρευνα κάλυψε 14 περιοχές στην Ευρώπη και τη Νότια Αφρική: Ιταλία, Αγγλία, Σλοβενία, Ισπανία, Λιθουανία, Ολλανδία, Πολωνία, Γαλλία, Νότια Αφρική, Βέλγιο, Δημοκρατία της Τσεχίας/Σλοβακία (ως μία περιοχή), Εσθονία, Ρουμανία και Λετονία.

Τα βασικά συμπεράσματα είναι:

Πάνω από το 51% των γονιών στην Ευρώπη παραδέχονται ότι έχουν φωτογραφήσει περισσότερο το μεγαλύτερο παιδί τους καθώς μεγάλωνε

Το 42% των γονιών φωτογράφησαν περίπου το ίδιο το πρωτότοκο και τα επόμενα παιδιά τους

Το 7% των γονιών φωτογράφησαν περισσότερο το μικρότερο παιδί τους σε σύγκριση με το μεγαλύτερο (-α)

Οι Ισπανοί γονείς είναι πρώτοι στην κατάταξη όσον αφορά στη φωτογραφική προτίμηση. Το 70% των Ισπανών γονιών έχει τραβήξει περισσότερες φωτογραφίες του μεγαλύτερου γιου ή της κόρης τους, και ακολουθούν οι Ιταλοί με ποσοστό 68%. Οι γονείς στη Λιθουανία είναι οι πιο «δίκαιοι», καθώς μόλις πάνω από το ένα τρίτο (34%) δήλωσε ότι έχει φωτογραφήσει περισσότερο το μεγαλύτερο παιδί τους. Αυτό το παρατηρούν και τα ίδια τα παιδιά καθώς πάνω από το ένα τρίτο (35%) των αδερφών που ερωτήθηκε συμφωνεί ότι ο πρωτότοκος αδερφός ή αδερφή τους εμφανίζεται περισσότερο στο οικογενειακό άλμπουμ.

Ο πιο συνηθισμένος λόγος που αναφέρουν οι γονείς για την έλλειψη φωτογραφιών των μικρότερων παιδιών τους είναι η έλλειψη χρόνου (33%) και το γεγονός ότι δεν κατάλαβαν ότι είχαν φωτογραφήσει περισσότερο το πρωτότοκο παιδί τους παρά μόνο όταν ανέτρεξαν στις φωτογραφίες (34%). Επίσης, φαίνεται ότι οι πατέρες είναι πιο πιθανό να βαρεθούν τη λήψη φωτογραφιών των μελών που προστίθενται στην οικογένειά τους, καθώς το 15% δήλωσε ότι οι φωτογραφίες καταλήγουν να είναι επαναλαμβανόμενες, σε σύγκριση με το 10% των μητέρων.

Με βάση τα πορίσματα της έρευνας, οι πατέρες αποτελούν τον πιο δίκαιο από τους δύο γονείς, καθώς το 54% των μητέρων παραδέχθηκε ότι είχε φωτογραφήσει περισσότερο τα πρωτότοκα παιδιά τους, σε σύγκριση με το 48% των πατέρων. Φαίνεται ότι «μεγαλύτερος» δεν σημαίνει μόνο «σοφότερος», αλλά και «πιο δίκαιος». Πάνω από τους μισούς γονείς (53%) ηλικίας 55+ δήλωσαν ότι φωτογράφησαν το ίδιο τα παιδιά τους, σε σύγκριση με το ένα τέταρτο των γονέων στην ηλικιακή ομάδα 16-24 και το ένα τρίτο στην ηλικιακή ομάδα 25-34.

Η έρευνα έδειξε επίσης ότι οι αγαπημένες παιδικές φωτογραφίες για τους Ευρωπαίους είναι οι οικογενειακές φωτογραφίες στις διακοπές. Το 18% των παιδιών επέλεξε ως πιο αγαπημένες τις φωτογραφίες της οικογένειας σε κάποια ηλιόλουστη παραλία ή σε επισκέψεις διάσημων μνημείων. Οι φωτογραφίες από ηλιόλουστα απογεύματα στο πάρκο και παιχνίδια έξω από το σπίτι ήταν δεύτερες σε δημοτικότητα, καθώς μόλις το 12% τις επέλεξε ως τις αγαπημένες του. Οι λιγότερο δημοφιλείς ήταν οι φωτογραφίες από σχολικές παραστάσεις (2%) και αθλήματα (3%).

Η διεθνώς επιφανής εκπαιδευτική ψυχολόγος Δρ. Michele Borba πιστεύει ότι η προτίμηση των γονιών ενδέχεται να συμβάλει στη θεωρία του «σύνδρομου του δευτερότοκου παιδιού», το οποίο εξετάζει τον αντίκτυπο της σειράς γέννησης στην προσωπικότητα: «Ο ανταγωνισμός ανάμεσα στα αδέρφια είναι σύνηθες φαινόμενο στις οικογένειες, ειδικότερα στις μεγάλες οικογένειες με τρία ή περισσότερα παιδιά. Αν και πολλοί γονείς προσπαθούν να αντιμετωπίζουν τα παιδιά τους με τον ίδιο τρόπο, πολλές φορές αυτά τα «πρώτα» του μεγαλύτερου παιδιού -το πρώτο βήμα, η πρώτη λέξη, η πρώτη μέρα στο σχολείο- φαίνονται λιγότερο σημαντικά στα επόμενα παιδιά.

Φωτό: Γιώργος Τσάφος

1Η ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ: PHOTONET 144

Σχετικά με τον συντάκτη

Κωνσταντίνος Φλώρος

Κωνσταντίνος Φλώρος

Στην Νexus Publications AΕ από το 1998, είναι σήμερα ο Διευθυντής Εκδόσεων της εταιρίας. Mέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης Περιοδικών Ήχου και Εικόνας (EISA) από το 2003. Μέλος της Ένω­σης Συντακτών Περιοδικού-Ηλεκτρονικού Tύπου (EΣΠΗΤ) και της Διεθνούς Ομοσπονδίας Δημοσιογράφων (ΙFJ) από το 2005.