Διάφορα Νέα

30 ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΓΙΑΤΡΟΥΣ ΧΩΡΙΣ ΣΥΝΟΡΑ, ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ

65,3 εκατομμύρια άνθρωποι, όσο δηλαδή είναι περίπου ο πληθυσμός της Γαλλίας. 1 στους 113 κατοίκους αυτής της γης. Γυναίκες, παιδιά και άνδρες. Έγκυες και λεχώνες, άτομα με ειδικές ανάγκες όσο και υγιείς αλλά και ταλαιπωρημένοι. Μορφωμένοι και απόφοιτοι πανεπιστημίου όσο και έφηβοι που δεν πρόλαβαν να τελειώσουν το σχολείο. Τραυματισμένοι ψυχικά ή/και σωματικά, φοβισμένοι αλλά με το ένστικτο της επιβίωσης να τους αναγκάζει να συνεχίσουν. Παρά τις δυσκολίες του ταξιδιού και το εχθρικό κλίμα που συχνά συναντούν απ’ όπου περνούν ή προσπαθούν να χτίσουν μια νέα ζωή από την αρχή.

Αυτοί, σύμφωνα με τα στοιχεία του ΟΗΕ, είναι οι πρόσφυγες που σήμερα βρίσκονται σε διαδικασία αναζήτησης ασύλου σε ή αναγκάστηκαν να εκτοπιστούν από τις πόλεις και τα χωριά τους αλλά παραμένουν στη γενέτειρά τους. Αυτοί οι αριθμοί προσφύγων των δύο τελευταίων ετών, είναι οι μεγαλύτεροι που έχουν καταγραφεί μετά τον Β’ Παγκόσμια Πόλεμο και η μεγαλύτερη ανθρωπιστική κρίση που καλείται να χειριστεί πρωτίστως η Δύση, οφείλοντας να δώσει παράλληλα τη μάχη της με την ενίσχυση της ακροδεξιάς, εθνικιστικής, ξενοφοβικής ρητορικής και συχνά «πρακτικής» αλλά και με τον ίδιο της τον εαυτό…

Παγκόσμια Ημέρα Προσφύγων λοιπόν και μάλλον είναι η πρώτη φορά από το 2001 και μετά, οπότε η 20η Ιουνίου καθιερώθηκε ως τέτοια από τον ΟΗΕ, που η Ελλάδα μπορεί να καταλάβει πλέον, πραγματικά και ουσιαστικά, τι σημαίνει αυτή η παγκόσμια ημέρα. Γιατί για πρώτη φορά στην μεταπολεμική περίοδο είδε να περνούν από τα εδάφη της περισσότεροι από 836.000 πρόσφυγες μέσα στο 2015. Για πρώτη φορά βρέθηκε μπροστά στη φρίκη των άψυχων ή σχεδόν ξεψυχισμένων κορμιών ανθρώπων που προσπαθούσαν να διασχίσουν το Αιγαίο, σε ένα ταξίδι προς την σωτηρία και κυρίως: για πρώτη, ένας τόσο μεγάλος αριθμός πολιτών στάθηκε αλληλέγγυος και μοιράστηκε όχι μόνο τρόφιμα και ρούχα, παιχνίδια ή είδη πρώτης ανάγκης αλλά συχνά μοιράστηκε τη λύπη τους, το θρήνο τους αλλά και την πρόσκαιρη χωρά τους στη θέα πχ ενός παιχνιδιού που έδινε ένας άγνωστος άνδρας σε ένα άγνωστο σε αυτόν κορίτσι.

Η κρίση όμως, που έγινε αισθητή ήδη από τα τέλη του 2014 στην Ιταλία και στη συνέχεια πέρασε με ακόμη μεγαλύτερη ένταση στην Ελλάδα, κυρίως από την άνοιξη του 2015 δεν έχει τελειώσει. Οι ροές προς τη χώρα μας, μέσω Τουρκίας μπορεί να περιορίστηκαν σημαντικά εξαιτίας της αμφισβητούμενης συμφωνίας της Άγκυρας με την ΕΕ. Τίποτε όμως δεν τελειώνει πραγματικά απλά επειδή δεν το βλέπεις να περνά έξω από το σπίτι σου ή δεν είναι πρώτο θέμα κάθε ημέρα στα δελτία ειδήσεων των 8μμ.

Γιατί 65.300.000 άνθρωποι συνεχίζουν να βρίσκονται εκεί έξω… Χωρίς ένα δικό τους σπίτι, με ένα μπόγο στο χέρι, φοβισμένοι, μόνοι αν και μαζί με πολλούς.

Όπως ήταν και όλοι αυτοί που πέρασαν το 2015 και το 2016 από τη δική μας πατρίδα αναζητώντας ένα μέρος για να ξεκουραστούν. Όπως τα πρόσωπα που θα δείτε σε αυτές τις 30 φωτογραφίες που επέλεξαν οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα, θέλοντας με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Προσφύγων να μας «δείξουν» τη δική τους ματιά και να μας θυμίσουν πως κάθε πρόσφυγας έχει ένα πρόσωπο, ένα παρελθόν και οφείλουμε να του χαρίσουμε ένα μέλλον.

Η προσφυγική κρίση στην Ελλάδα με τα μάτια των ΓΧΣ

© Anna Surinyach / MSF

Οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα ήταν από τις πρώτες διεθνείς οργανώσεις που από τις αρχές του 2015 ανταποκρίθηκαν με επείγουσες παρεμβάσεις στην προσφυγική κρίση στην Ελλάδα. Με δράσεις στα Δωδεκάνησα, τη Λέσβο, τη Σάμο, την Αθήνα, τον Πειραιά, την Ειδομένη, τα Γιάννενα, τις Θερμοπύλες, έχουν περιθάλψει περισσότερους από 55.000 πρόσφυγες και έχουν προσφέρει ανθρωπιστική βοήθεια σε 88.000 ανθρώπους. Επίσης, μέσα σε 4 μήνες, συνέβαλαν στη διάσωση περισσοτέρων από 18.000 ανθρώπων στο Αιγαίο. Υπενθυμίζεται ότι οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα δεν έχουν δεχθεί καμία θεσμική χρηματοδότηση για τη δράση τους στο προσφυγικό, αλλά στηρίζονται αποκλειστικά σε ιδιωτικούς πόρους, προκειμένου να διασφαλιστεί η ανεξάρτητη και αμερόληπτη δράση με μοναδικό κριτήριο τις ιατρικές ανάγκες, τη ζωή και την αξιοπρέπεια των ανθρώπων.

© Georgios Makkas/Panos Pictures

Μωρό από τη Συρία βρίσκεται ξαπλωμένο στο έδαφος του καταυλισμού Καρά Τεπέ. Η οικογένειά του δεν έχει χρήματα ούτε για γάλα. «Είμαι εδώ με την οικογένειά μου. Είμαστε μέρος μιας ομάδας 19 ανθρώπων από τη Συρία. Όλοι μας κοιμόμαστε σε μία σκηνή. Παντού βλέπεις βρώμικο νερό και σκουπίδια. Δεν υπάρχουν τουαλέτες. Υπάρχει μόνο μια μικρή βρύση από την οποία πίνουμε νερό και πλενόμαστε. Δεν υπάρχει κανένας υπεύθυνος να μας δώσει κάποια πληροφορία και δεν ξέρουμε τι να κάνουμε. Καμία αρχή, καμία αστυνομία, καμία πληροφορία, τίποτα», αναφέρει ο 26χρονος πατέρας του μωρού Ντεσεβάν.

  • Ιούλιος 2015

    © Alessandro Penso

    Πρόσφυγες από το Ιράκ φτάνουν με πλαστικές βάρκες χαμηλής ποιότητας στο νησί της Κω. Χρειάστηκε να κωπηλατήσουν για έξι ώρες από το Μποντρούμ της Τουρκίας.

  • Αύγουστος 2015

    © Mikael Mangold/MSF

    Η ένταση αυξάνεται εσωτερικά και εξωτερικά του Δημοτικού Σταδίου στην Κω. Χιλιάδες πρόσφυγες δεν έχουν λάβει καμία πληροφορία για τη διαδικασία καταγραφής και έχουν παραμείνει εκεί εγκλωβισμένοι για περισσότερες από 24 ώρες χωρίς φαγητό.

  • Σεπτέμβριος 2015

    © Alva White/MSF

    Ο Αντνάν, πέντε χρονών, είναι από το Χαλέπι της Συρίας. Μαζί με τη μητέρα, τον πατέρα, τους παππούδες, τη μικρότερη αδελφή του και το τεσσάρων μηνών μωρό της οικογένειας, ο Αντνάν κοιμόταν στο έδαφος στην πόλη της Κω για εννέα νύχτες. Πριν από περίπου 18 μήνες, μια βόμβα χτύπησε το σπίτι του. Ο Αντνάν ήταν μόνος στο δωμάτιό του εκείνη την στιγμή και τραυματίστηκε σοβαρά. Η θεία του και δύο ξαδέλφες του σκοτώθηκαν κατά την έκρηξη. Η μητέρα του έπαθε σοβαρά εγκαύματα.

  • Σεπτέμβριος 2015

    © Georgios Makkas/Panos Pictures

    Ο χειρουργός των Γιατρών Χωρίς Σύνορα, Δημήτρης Γιαννούσης, παίζει ποδόσφαιρο με τα παιδιά των προσφύγων στο λιμάνι της Μυτιλήνης. «Τα παιδιά βιώνουν αυτό που συμβαίνει βουβά, γεγονός που εκδηλώνεται με ψυχοσωματικές ασθένειες».

  • Σεπτέμβριος 2015

    ©Borja Ruiz Rodriguez/MSF

    Προβλέποντας την ανάγκη για προσωρινή διαμονή και προστασία από τις καιρικές συνθήκες του χειμώνα, οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα στήνουν την πρώτη σκηνή στον καταυλισμό της Ειδομένης.

  • Σεπτέμβριος 2015

    © Borja Ruiz Rodriguez/MSF

    Νεαρός άνδρας, με ειδικές ανάγκες, διασχίζει τα σύνορα στην Ειδομένη. Από τα νησιά μέχρι τα σύνορα τον κουβάλησαν στους ώμους τους οι φίλοι του.

  • Οκτώβριος 2015

    © Alessandro Penso

    Αφγανός πρόσφυγας φοράει σακούλα σκουπιδιών, προκειμένου να προστατευθεί από την καταιγίδα που ξέσπασε στο Κέντρο Υποδοχής στη Μόρια, καθώς περιμένει για τα έγγραφά του.

  • Οκτώβριος 2015

    © Alessandro Penso

    Στον καταυλισμό της Μόριας στη Λέσβο, οι Ευρωπαίοι ηγέτες εγκαινιάζουν το πρώτο ελληνικό «hotspot». Παράλληλα, οι πρόσφυγες έχουν περιορισμένη πρόσβαση σε τρόφιμα, νερό και υγειονομικές εγκαταστάσεις. Οι περισσότεροι από αυτούς δεν έχουν άλλη επιλογή από το να κοιμούνται έξω από τον καταυλισμό, ευάλωτοι σε ασθένειες και παθήσεις.

Σχετικά με τον συντάκτη

Κωνσταντίνος Φλώρος

Κωνσταντίνος Φλώρος

Στην Νexus Publications AΕ από το 1998, είναι σήμερα ο Διευθυντής Εκδόσεων της εταιρίας. Mέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης Περιοδικών Ήχου και Εικόνας (EISA) από το 2003. Μέλος της Ένω­σης Συντακτών Περιοδικού-Ηλεκτρονικού Tύπου (EΣΠΗΤ) και της Διεθνούς Ομοσπονδίας Δημοσιογράφων (ΙFJ) από το 2005.